jump to navigation

October 17, 2011

Posted by trinniti in Uncategorized.
add a comment

მე ვმოგზაურობ –

ყველას ხელებში, ყველას თვალებში,

ყველას თავებში

ახლაც.

ათასი კოლემტრის დისტანციით

ხეები გვანან ბუჩქებს,

არწივები ბეღურებს,

დელფინები ლიფსიტებს

და მაგონდება, როგორ ვფლავდი ხის ქვეშ პანდორას ყუთს.

აქ, როცა  ნიავი საპირისპირო მხრიდან უბერავს,

შეუძლებელია, გაარკვიო, რა ამბები მოაქვთ ქარებს თბილი ქვეყნებიდან.

აქ უკვე შეუძლებელია აწონო ან გადაწონო საკუთარი თავი,

აქ უკვე შეუძლებელია საკუთარ ჩრდილს დაეტოლო,

შეუძლებელია განასხვავო, ან აირჩიო, შეუძლებელია თქვა,

რადგან მზე ყველა მხრიდან ამოდის და მთვარეები ერთ მწრკივად.

ათასი კილომეტრის დისტანციით მინდორზე ვსახლდები

და ქალაქში მოსიარულე ჩრდილები მახსენდება,

რამდენად სხვანაირები იყვნენ ისინი ჩემს სახლთან,

და პირველად გავლილ ქუჩებზე ჩემი ჩრდილი როგორ ჰყავს მათ.

 

September 6, 2011

Posted by trinniti in Uncategorized.
1 comment so far

ჩამომართვით ხელი – ეს ხელი ჩემი  არაა.

ეს თქვენი ხელია – თქვენი კონსტრუირებული – თქვენი გემოვნებით,

თქვენი ძვლით და თქვენი ხორცით.

ვისაც საუზმედ გიყვართ კვერცხი,

საღამოს კი ცხარე სოუზთან მსუბუქად ტკბილი წვენი.

ტანსაცმელი,

რომელიც მე მაცვია კარის მკერავის შეკრეილია  კამბოჯაში

და წუნს ვერაფრით დასდებთ.

როცა თვალს შეავლებთ,

მერე თვალებში მიყურებთ,

რომელიც ჩემი არაა.

ეს თვალები საერო მღვდლებმა ჩამოადნეს დედაჩემის და მამაჩემის თვალებში

და დღეს მათში ცოტ–ცოტა ყველაფერი შეგიძლიათ დაინახოთ –

– ევადან ადამამდე.

მელაპარაკეთ და მისმინეთ, ეს პირი მაინც არაა ჩემი.

მკოცნეთ, მეფერეთ, სიამოვნება მიანიჭეთ საკუთარ ენას, რომელიც

თქვენიც არაა და არც ჩემი .

შემიკვეცეთ და ჩამომაკვეთეთ ფეხები –

ისინი მაინც უძრავად დგანან,

რადგან ზედ უამრავი მე ვკიდივარ და მე ვეღარ ვიგებ, რომელი მიდის და რომელს მიათრევს.

გამაჩენინეთ იმდენი შვილი, რამდენიც შეგიძლიათ

და იმდენჯერ გამრავლდით, რამდენიც შემიძლია,

რადგან დასარგველია ხეები და ტყე ერთიანად უნდა დაირგას.

მომაჭერით მარჯვენა ხელი, რომ არ იცოდეს, მარცხენა რას აკეთებს, რადგან ის ალბათ ცუდ საქმეს აკეთებს და ეს მარჯვენამ არც არასოდეს იცოდა.

ჩემი მარჯვენა ხელი მარცხენას ეჯიბრება ხელის გადაწევაში და თქვენთვის სულ ერთია,

რადგან ორივე თქვენი შექმნილია .

და მე ვფიქრობ, სად არსებობთ თქვენ.

და მე გეძებთ, რათა დაგხოცოთ

და ერთი წამით არ შემეცოდება ჩემი თავი.

ოღონდ გამოდით ჟურღმულებიდან, ნაბიჭვრებო.

 

მაგნოლია May 26, 2011

Posted by trinniti in Uncategorized.
add a comment

თავი 1

კამერა 1: შორი ხედით – უამრავი ადამიანია დვორჟაკის გამოფენის გახსნაზე. უამრავი ნაცნობი, ელეგანტურად ჩაცმული ადამიანი. ახაგაზრდები, სტუდენტები, ყოველდღიური მაკიაჟით. სრულიად სადა ადამიანები.

კამერა 2:  ახლო ხედით – ასხავენ ღვინოს, ერთმანეთში ლაპარაკობენ, იცინიან, ხელს ართმევენ. მოლოცვებს იღებენ, ფოტოებს ათვალიერებენ

კამერა 1: გარეთაც უამრავი ხალხია. ისმის ხმებიც, რომელიც მათ არ ეკუთვნით

თავი 2

კამერა 1. პარლამენტის წინ უამრავი ხალხია. ყველა ასაკის. ყველა გამომეტყველების. ყველა სქესის. პრეზიდენტის გადადგომას ითხოვენ.

კამერა 2. ახლო ხედით მათი სახეები, ტრიბუნაზე გამომსვლელი, ხელკეტები, ფარები. ბარიკატები, რითაც ქუჩაა გადაკეტილი. პტრანსპარანტები. ნიღბები.

თავი 3

კამერა 1. მეტრო. უამრავი ხალხი. ყველანაირი და ყველა. მატარებელს ელოდებიან.

კამერა 2. ვაგონი. ზოგი ზის, ზოგი მოთმინებით, ზოგი მოუთმენლად ელის ადგილის გათავისუფლებას. გაჩერებაზე გამსვლელები გამომსხვლელებს უშლიან ხელს და პირიქით.

სკამის კუთხეში ორი ბიჭი ზის. გვერდით ადგილი გაუთავისუფლდათ. შუახნის კაცი მიუჯდათ.

მოულოდნელად ერთ-ერთი, რომელიც განაპირას ზის, ითიშება და მთელი ტანით ეცემა მეორეს. მთვრალია.

კამერა 1. ახლო ხედით მგზავრების სახეები, მეგობრის სახე.

გათიშულს მარჯვენა ფეხზე იწვენს. თავს ადებინებს. არ მოძრაობს, არ ლაპარაკობს, არ პასუხობს.

ხალხი ძლივს, ან ვერ იკავებს სიცილს. ზოგი დაცინის.

კამერა 2. კაცს, რომელიც გვერდით მიუჯდა ჩაეძინა. ნელ-ნელა იმ ბიჭის მხრისკენ მიიწევს, რომელსაც ერთ ფეხზე მეგობრის თავი უდევს. მიიწევს და მხარზე თავს ადებს. ისაც მთვრალია.

ბიჭიც იცინის და ცდილობს ეს კაცი მაინც გააღვიძოს. ვერ იღვიძებს. მთელი ვაგონი იცინის.

მეტრო მიწისქვეშა გვირაბიდან გამოდის და სიცილის ხმას მოულოდნელი ხმაური ფარავს. ვაგონს რახარუხი გაუდის. სეტყვა მიმავალი მატარებლის ვაგონში ცვივა.

სიცივე მოულოდნელად ვარდება მატარებელში. ყველა ერთდროულად ჩერდება და ფანჯრებს უყურებს, როგორც ცვივა ყინულის უზარმაზარი ნატეხები მათგან ნახევარ მეტრში. როგორ იფარებენ თავზე ხელს, ვინც გარეთ, ქუჩას კვეთს და როგორ დგანან სხვები შენობების შესასვლელში.

მთვრალები წამში ავიწყდება ყველას. ყველა ჩუმადაა. გარეთ და შიგნით.

სეტყვა მოდიოდა პარლამენტის წინაც

და გამოფენის შენობის შესასვლელშიც

აქ ,,შენ” ხარ შენ February 28, 2011

Posted by trinniti in Uncategorized.
add a comment

მე ვარ სამყაროს ღერძი და ყველაფერი ჩემს გარშემო ბრუნავს.

მე ვქმნი ამინდს.

მე ვაღვიძებ ჩიტებს

და ვყლაპავ დრაკონებს, როდესაც ცუდ სიზმრებს ნახულობ.

მე ვდგები წყაროს თავში და ვკეტავ, როცა შენ წყურვილით კვდები.

მე მოგივლენ განსაცდელს, როცა ერთმანეთი გვიყვარს და გშორდები, როცა თაფლობის თვეს ვატარებთ.

მე მაქვს ჯადოსნური ქვები და სანამ მაგიდაზე დავყრი, ვიცი, რას მეტყვიან ისინი.

მე მყავს მოლაპარაკე ბუ, რომელსაც არასოდეს არაფერი უთქვამს.

მე ვკითხულობ დღიურებს და აღარ ვწერ მათ, რადგან ხელები ძებნით მაქვს დაკავებული.

მე შემიძლია გადაგანათო, სანამ შემოგხედავ, რადგან მე ვარ სამყაროს ცენტრი და შენ ჩემს გარშემო ტრიალებ.

ჩემი სხეული წამში 1000 გრძნობის სიჩქარით ფეთქავს და სანამ შენ გაიფიქრებ, მე ვიცი პასუხი.

მე ვქმნი ახალ ყვავილებს და ვაჭკნობ, სანამ შენ წიგნებში სანიშნეებად შეინახავ.

მე იქამდე ვიქცევი, სანამ შენ ფეხს წამოკრავ.

და იქამდე ვიხრჩობი, სანამ შენ გადაყლაპავ.

რადგან მე ვარ სამყაროს ცენტრი და შენ ჩემს გარშემო ტრიალებ.

მე ვარ წინასწარმეტყველი და ვწინასწარმეტყველებ იმას, რასაც ვქმნი.

მე ვარ უზენაესი გონი, რადგან შესამეცნებელი ჩემი შექმნილია.

მე მას ვიხსენებ

მე ის წინ მხვდება

მე ის მეჩეხება

მე ის მაბნევს

მე მას ვცნობ.

და ეს არაა აფექტის, ან გაზვიადების გამო, როგორც შენ გგონია.

უბრალოდ,

მე ვარ სამყაროს ცენტრი და შენ ჩემს გარშემო ტრიალებ.

they do February 18, 2011

Posted by trinniti in Uncategorized.
add a comment

Scientific control

“When performing an experiment, a researcher wants to be certain that the variables or factors of interest are the only things affecting the outcome. Such extraneous variables include researcher bias, environmental changes, and biological variation. Scientific controls ensure that data are valid, and are a vital part of the scientific method.

An experiment which uses controls is called a controlled experiment, and usually separates research subjects into two groups: An experimental group and a control group. The control group is practically identical to the treatment group, except for the single variable of interest whose effect is being tested.

Controls are needed to eliminate alternate explanations of experimental results. For example, suppose a researcher feeds an experimental artificial sweetener to sixty laboratory rats and observes that ten of them subsequently die. The underlying cause of death could be the sweetener itself or something unrelated. Other variables, many of which may not be readily obvious, may interfere with the experimental design. For instance, perhaps the rats were simply not supplied with enough food or water, or the water was contaminated and undrinkable, or the rats were under some psychological or physiological stress, etc. Eliminating each of these possible explanations individually would be time-consuming and difficult. Instead, the researcher can use an experimental control, separating the rats into two groups: one group that receives the sweetener and one that does not. The two groups are kept in otherwise identical conditions, and both groups are observed in the same ways. Now, any difference in morbidity between the two groups can be ascribed to the sweetener itself—and no other factor—with much greater confidence.”