jump to navigation

პუნქტუაციის გარეშე January 16, 2010

Posted by trinniti in monologue.
trackback

მოგისმენ

ან ვილაპარაკებ

დაგიწვები

და დაგიწვენ

გაგიმზადებ აბაზანას

ხალათს

საჭმელს

გაგილღობ საბანს

შემოგხედავ

როცა გამიცინებ

ჩემს ღიმილზე საპასუხოდ

და ამ წამს დარჩები

არ მოგიყვები რას ვაკეთებ

და რა არ გამიკეთებია

რას ვფიქრობდი მაშინ

რაზე არ ვიფიქრებ

არ მოვალ შენთან საცხოვრებლად

და საბანაოდ

თმებს გავიშრობ გარეთ

წვიმაში

როცა  შენ იქნები მუნჯი

და მე სილაში

ღრმად ჩავფლავ ფეხებს

შენს უკვე ნათქვამ

და არგაჟღერებულ სიტყვებს

დავიხვევ ყელზე

დავაკლონებ და

დავითრობი

რომ არ თქვა სხვა რამ

და რიგრიგობით

ვაჭმევ ბეღურებს

ვახშმად

არ მინდა შენი არც ერთი თხოვნა

რადგან არასდროს იქნები ერთი

და მე ყოველთვის

სხვისი

და სხვაგან

შორიდან გესვრი

ფერად ნაჭუჭებს

რომ შემთხვევებით

იყოს ცხოვრება

ჩემი და მისი

სულ ცოტა გუშინ

სულ ცოტა ხვალე

და ახლა ბევრი

Advertisements

Comments»

1. green - January 26, 2010

ohohohohohohhohooooooooooooooooooooooo ეს შენ ქენი? ვინ არის ის? :ნეტავ:

trinniti - January 26, 2010

vin?


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: