jump to navigation

უნივერსალური January 28, 2010

Posted by trinniti in Uncategorized.
1 comment so far

როცა შენ არ ფიქრობ ჩემზე,

ვწევარ ყინულზე

და გახურებული ძარღვებით

ვარსკვალვებს ვითვლი.


როცა შენ არ ფიქრობ ჩემზე,

ხარ სულაც სხვაგან

მე – ვარ მარტო.

როგორც პრომეთე,

ხელის გულში დაგროვილ ნაკვერჩხლებს

ყლაპავ.


როცა შენ არ ფიქრობ ჩემზე,

მე მხედავს ზეცა.

და მაგნიტივით კაბადონს მაკრობს.

მთვარეს მე ვიდებ როგორც ბალიშს

და ვარსვკლავების საბნით ვიფარავ

ნაჩუტყვავილარს


კომეტების ყოველ სტრიქონს

იმას ვაბარებ,

რომ მოგცენ ძილი

როცა ცაზე ღამურებს ვითვლი

და არ ხარ თავში.

Advertisements

პუნქტუაციის გარეშე January 16, 2010

Posted by trinniti in monologue.
2 comments

მოგისმენ

ან ვილაპარაკებ

დაგიწვები

და დაგიწვენ

გაგიმზადებ აბაზანას

ხალათს

საჭმელს

გაგილღობ საბანს

შემოგხედავ

როცა გამიცინებ

ჩემს ღიმილზე საპასუხოდ

და ამ წამს დარჩები

არ მოგიყვები რას ვაკეთებ

და რა არ გამიკეთებია

რას ვფიქრობდი მაშინ

რაზე არ ვიფიქრებ

არ მოვალ შენთან საცხოვრებლად

და საბანაოდ

თმებს გავიშრობ გარეთ

წვიმაში

როცა  შენ იქნები მუნჯი

და მე სილაში

ღრმად ჩავფლავ ფეხებს

შენს უკვე ნათქვამ

და არგაჟღერებულ სიტყვებს

დავიხვევ ყელზე

დავაკლონებ და

დავითრობი

რომ არ თქვა სხვა რამ

და რიგრიგობით

ვაჭმევ ბეღურებს

ვახშმად

არ მინდა შენი არც ერთი თხოვნა

რადგან არასდროს იქნები ერთი

და მე ყოველთვის

სხვისი

და სხვაგან

შორიდან გესვრი

ფერად ნაჭუჭებს

რომ შემთხვევებით

იყოს ცხოვრება

ჩემი და მისი

სულ ცოტა გუშინ

სულ ცოტა ხვალე

და ახლა ბევრი

SELF-PORTRAIT by Andrei Voznesensky January 12, 2010

Posted by trinniti in another's.
add a comment

Unshaven and thin, with an angular face
He’s lain on my mattress
for several days.
A cast-iron shadow hangs down the stair,
the lips, huge and bulging, smuggle and flare.

“Hello, Russian poets, — his voice sounds wistful —
shall I give you a razor or, maybe, a pistol?
Are you a genius? Disdain all this chaos…
Or, p’rhaps, you will say your confessional prayers?
Or take a newspaper, clip out a bar
and roll self-reproach like you roll a cigar?”

Why is he cuddling you when I’m there?
Why is he trying my scarf on? How dare?
He’s squinting at my cigarettes… Oh yes!

Keep off me! Keep off!
SOS! SOS!

© Copyright Alec Vagapov’s translation

THE ANTIWORLDS by Andrei Voznesensky January 12, 2010

Posted by trinniti in another's.
add a comment
There is Bukashkin, our neighbor,
in underpants of blotting paper,
and, like balloons, the Antiworlds
hang up above him in the vaults.

Up there, like a magic daemon,
he smartly rules the Universe,
Antibukashkin lies there giving
Lollobrigida a caress.

The Anti-great-academician
has got a blotting paper vision.

Long live creative Antiworlds,
great fantasy amidst daft words!
There are wise men and stupid peasants,
there are no trees without deserts.

There’re Antimen and Antilorries,
Antimachines in woods and forests.
There’s salt of earth, and there’s a fake.
A falcon dies without a snake.

I like my dear critics best.
The greatest of them beats the rest
for on his shoulders there’s no head,
he’s got an Antihead instead.

At night I sleep with windows open
and hear the rings of falling stars,
From up above skyscrapers drop and,
like stalactites, look down on us.

High up above me upside down,
stuck like a fork into the ground,
my nice light-hearted butterfly,
my Antiworld, is getting by.

I wonder if it’s wrong or right
that Antiworlds should date at night.
Why should they sit there side by side
watching TV all through the night?
They do not understand a word.
It’s their last date in this world.
They sit and chat for hours, and
they will regret it in the end!
The two have burning ears and eyes,
resembling purple butterflies…

…A lecturer once said to me:
“An Antiworld? It’s loonacy!”

I’m half asleep, and I would sooner
believe than doubt the man’s word…
My green-eyed kitty, like a tuner,
receives the signals of the world.

© Copyright Alec Vagapov’s translation

….. January 12, 2010

Posted by trinniti in fragment.
add a comment

მე ვარ – ოჯახი. და როგორც სპექტრში

შვიდი სხვადასხვა მე ცხოვრობს ჩემში

და ბობოქრობენ როგორც მხეცები,

ცის ფერი უსტვენს სალამურზე

და მესიზმრება გაზაფხულზე,

რომ მე მერვე ვარ

ნაწყვეტი  ანდრეი  ვოზნესენსკის  ლექსიდან
ნაწყვეტი  წიგნიდან  ,,ოჯახი” –  საბჭოთა   საცდელი  სახელმძღვანელო  თ.აფანასიევა, 1988